Gece haberlerini dinlerken karşıma birden vefatı haberi çıktı.İçim kıyıldı.Kendime acıdım..Artık anun alevi olmayacak yaşamımda.. O oylmadan dünyayı yeniden nasıl algılarım.Bunu yapamayacağım.Çünki yıllardır onun içten bir öğrencisi ve dostu olmaya çalıştım.

Bu dostluk aradan geçen zamanlarla hiç kopmadı.Bıraktığımız yerden yaşamı, değişimi, Türkiyeli olmayı ele alabiliyorduk.

Çok hızlı bir tempo ile olayları sürekli sosyolojik anahtarlarla çozerdi..

Hiçbir tanımlamasında hata yapmadı..

Eşi İbrahim beyi kayıp ettiğini bile bana, ’ İbrahim gitti gideli ikram yapamıyorum’ diye aktardı.Zira herzaman çayımızı o pişirir ve çok sevgili karısına benimle birlikte hizmet ederdi.

İbrahim bey gitti.Tarih profösörüydü..Mübeccel hanımın karizması onu sarmalamıştı.

Ona aşıktık..

O da bunu biliyordu..

Kızını tanımak fırsatı bulamadım..

Onun beyni bir hazineydi..Varlığını da alıp gitti demek ki..

Yaşam benim için artık eskisi gibi de olmayacak..