Aşırı derecede kendini değerli hissetme duygusu. Bu duyguyla kişinin kendini toplum ve toplum kurallarından soyutlamasıdır.

Megalomani, narsistik kişilik yani dozunu aşan üstünlük, büyüklük hislerinin ve kendine yapılan eleştirilere aşırı hassasiyet gösterme, özel muamele görmeyi hakettiğini düşünme, yalnızca kendi gibi üstün vasıflara sahip kişilerle görüşme, başkalarının duygu ve düşüncelerini önemsememe, genellikle kıskanıldığını düşünme vb. duygu ve davranışların bir parçasıdır.
Narsistik özellikler erişkin bir insanın önce iç sonra dış dünyasıyla olan uyumunu bozar.

Örneğin, bulunduğu ortamda herkesten üstün ya da güzel olduğunu düşünen kişi, beklediği değeri göremeyince ilk önce iç dünyasıyla, sonra da iletişim içinde olduğu insanlarla uyumsuzluk yaşar.Mutsuz olur. Huzuru bozulur.

Böyle insanlar en ufak bir eleştiriye de tahammül edemezler. Çünkü üstünlük hissi onlara hata yapma şanslarının çok az olduğunu telkinler.

                  
Bir adam günün birinde bir üstadın yanına giderek şöyle der:

-Ben üstün özelliklere sahibim çok ta başarılıyım ancak hayattan artık zevk alamıyorum. Çok mutsuzum. Her zaman en iyi olmak, yüksek konumda bulunmak hayatımı monotonlaştırdı.

Üstad:

-Söyle bakalım satranç oynamak ister misin? Adam:

-Evet, satrançta da oldukça iyiyim. Üstad:

-Benim çırağım da iyi oynar beraber oynayın ancak kaybedenin başı gider! Kabul mu?

-Kabul, der adam.
Oyun başlar, hızlı giden oyunda çırak hamleleri o kadar akıllıca yapar ki adamın yüzü kızarmaya başlar.  Oyun büyük bir heyecanla devam ettiği sırada, çırak tam oyunu bitirecekken kaybetmek üzere olan adam yüzünden boşalan terle mahzun mahcup üstada bakar.

Tam o sırada üstat hızla satrancın kapağını kapatır ve taşlar etrafa saçılır.

Bunun üzerine üstad adama:

-Bak üstün gördüğün 'sen' bir oyun karşısında bile ne kadar acınacak bir hale düşüyor.
Bunun üzerine savrulan satranç taşlarını adam çırakla birlikte toplamış ve mutlu bir şekilde oradan ayrılmış.
Her insan zaman zaman büyüklük hissi duyabilir. Buna karşın tarihte bazı liderler katıldıkları savaşları kazandıklarında, ülkelerine halkın övgü yağmuru altında girmemiş, sessizce gece karanlığında bir sandalla dönmüşlerdir.
İnsan elbette ki başarılarıyla mutlu olmalı ve gurur duymalıdır. Fakat büyüklenme, kendini üstün görme duyguları zamanla kişiyi bulunduğu ortamdan koparır. Koparmakla da kalmaz, iletişimine balta vurarak psikolojisini bozar en sonunda megalomani yapar. 'Megalomani' deyip geçilmeyecek kadar önemli olmasının nedenlerinden biri de, tarihte Naziler, Hitler gibi üstün ırk felsefesine tutunan kavimlerin, hunharca sayısız katliamlarda bulunmuş olmalarıdır.

karakayaseda@hotmail.com.tr