Rahmetli Ecevit beyaz kuş uçurdu diye Karaoğlan imajı içinde siyasi yaşamını bitirdi. Son zamanlarda da istemeden Türkiye’deki pek çok olumsuz gelişmeye imza attı.
Tayip Erdoğan ise uçmamış bütün beyaz güvercinleri özgürlüklerine kavuşturmak için çabalıyor. Beyaz yemenili anaların acısını anlatıyor. Ağlıyor....
Bizim kuşağın değil, bizim sınıfın değil, bir başka okulun öğrencisi.. Cesur, dengeli, içten, zaman zaman kaygılı, zaman zaman sevinçli götürüyor. Kelle koltukta gidiyor. Tık demiyor.
Ne enflasyon rakamları, ne adam başı milli gelir,ne dış ticaret başarıları, yada başarısızlıkları artık onu etkilemez. O ülkenin yıllardır süren iç savaşına merhem arıyor. Konuları ortaya atıyor, konuşuyor, elini vijdanına koyuyor.
Ve ne kadar çok ayak bağı varmış, bu ortaya çıkıyor.Bahçeli ve Baykal siyasetten böylelikle istifalarını veriyorlar.Barışın, karşısında ne kadar durabilirler? Üstelik taraflar, analar bu barıştan yana. Sınırların anlamını hızla kaybettiği dijital dünyada , binlerce gence olmayan sınırlar için öldürmek sanırım artık kimsenin haddine düşmeyecektir.
Barış tezgahında Tayip Erdoğanın heykeli istemese de büyük dikilecektir.