Miili Eğitim Bakanlığı'nın yapmayı düşündüğü bir uygulama bazı çocukları çok sevindirdi. Artık gardroplarındaki en sevdikleri tişörtleri giyebilecekler, diğer arkadaşlarından farklı olacaklar ve daha fazla farkındalık sağlayacaklar.
Babalar ve anneler daha bir özenerek evlatlarını giydirip okullarına gönderecekler. Belki aile bütçesinden giyime harcanan para biraz daha artacak ama olsun. Mutlu, rengarenk giysilerine bürünmüş, neşeli çocuklarla dolacak sokaklar..
Öğretmenler bu cıvıl cıvıl topluluğa ders verirken çok daha zevkle işleyecekler konuları...Bir sonraki gün, gün boyunca kirlenmiş olan kıyafetler çıkarılacak yenileri giyilecek tabii ki...
Sınıf yine papatyalarla dolacak...
Peki gerçekten böyle mi ?
Bu ülkede en büyük çocuktan en küçüğüne doğru kısaltılarak, yamalanarak giyinebilen aileler yok mu ?
Bir çok ailenin iki yakasını bir araya getiremediği, bırakın giyimi kuşamı zaruri ihtiyaçlarını bile karşılaymadığı bir dönemde aile bütçelerine ek bir yük getirmeyecek mi ?
Boynunu eğen her papatyayı farketmek ona destek olmak mümkün olmayacağına göre onları kim görecek ? Kim bilecek ?
Eğitim konusunda pek çok olumlu uygulamaya el atmış, eğitimde fırsat eşitliği hususunda plan ve programları olduğunu bildiğimiz ve takip ettiğimiz siyasi erkin bu hususta sosyal bilimcilerin görüşlerini de alması ve çocukların psikolojik gelişimini derinden etkileyecek bu uygulamayı başlatmakta aceleci olmamasını dilerim.