“Bugün benim ölmeye durduğum gün” bu cümle ile başlıyor Rolf Lappert’in hüzünlü ve güzel romanı Eve Yüzmek. Hüzünlü bir roman ama neyse ki umutsuz değil zira roman boyunca kahramanımızın alter egosu Bruce Willis’in, ölümle burun buruna geldiği anlarda bile sevgi ve umut vaat eden gülümseyişi bize eşlik ediyor. Sevecen ve muzip Willis gülümseyişinin romanın mizahi dokusu için hoş bir fon teşkil ettiğini belirtmeliyim.
İçinden rahatlıkla birkaç roman çıkarılabilecek kadar yoğun malzeme ile yola çıkan Lappert, yoğun malzemenin hiçbir sıkışıklığa mahal vermediği hacimli eserini birbirinin tersi istikamette akan iki nehir gibi kurgulamış. Nehirlerden ilki Wilbur’un NO SWIMMING tabelasının önünden kendini suya attığı son ile diğeri ise annesinin ölümüne sebep olduğu ilk ölümcül günah (The First Deadly Sin), doğumu ile akmaya başlıyor.
Wilbur Sandberg dile gelseydi muhtemelen hiç hoşlanmazdı romanı betimlemek için kullandığım “nehir” metaforundan zira Wilbur sudan nefret ediyor. İnsan vücudunun yüzde sekseninin su olması fikrini itici buluyor. Mecbur olmadıkça altından su akan bir köprüden geçmek istemiyor. Yağmurdan ve gök gürültüsünden ödü patlıyor. Vücuduna giren sıvı miktarının kontrolü altında olması için yanında her zaman plastik bir kamış taşıyor.
Oysa hayat bir denizdir. Kimi zaman masmavi pırıltıları ile insanı büyüleyen kimi zaman karanlık, hırçın sularıyla önüne çıkanı alabora eden bir deniz. Ne var ki yüzme bilmemektedir Wilbur. Hayat sert ve acımasız, Wilbur ise cılız ve dayanıksızdır. Oysa o cam kırıkları üzerinde yalınayak yürüyerek insanları takır takır vuran John Mc Clane gibi güçlü olmayı istemektedir. Öldürmek istediği ilk insan mı? İlkokuldaki yüzme öğretmeni Fintan Taggart tabii ki.
Wilbur’a göre yüzmek bir spor değil, batmamak için yapılan bir şey. Bana göre ise yüzmek öğrenilecek bir şey değil, batmak, karanlık sular tarafından yutulmak korkusunu yenmekten ibaret. Wilbur’a hayat korkusunu yenmek için gereken cesareti çocukken büyük annesi Orla ile gittiği sinemada gördüğü Die Hard afişindeki Bruce Willis verecek ve onunla tek yanlı kader ortaklığı kuracak.
Lappert’in romanı gerek dili ve anlatımı, gerekse karakter ve yöntem zenginliği ile gerçek bir edebiyat şöleni. Bu romanı betimlerken nehir metaforunu kullanmam Wilbur itiraz etse de yerinde bir karardı zira şiir gibi akıp giden bir roman.
Bu usta işi romanı okuyup bitirdiğinizde Wilbur edebiyat dünyasının eksantrik roman tipleri cangılında Batty Blue, Raskolnikof, Gargantua, Katip Bartlebyler arasında yerini alıyor.
Star Kitap - Tevfik Kalkan
