Bu yetmedi , onunla ilgili gördüğü bazı gazetecilere de yağcı falan
diye hakaret etmeyi sürdürdü.
Heniz 2O yaşlarında olan kızım irkildi.
Yer hosteslerine kim olduğu sordum..
Güven Erkaya paşa olduğunu söylediler.. Bir generalin böyle avaz  avaz
bir başbakana hakaret seviyesinde konuşması ve sonrada gazetecilere
saldırması sinirimi bozdu.
Döndüğümde  Erkaya Paşa’nın yaptıklarını yazdım.
Beni mahkemeye verdi.
Dişli bir avukatım vardı ve davanın kazanılacağını söyledi. Bu yazıyı
Yeniyüzyıl gazetesinde yazmıştım.
Avukatım davaya gittiğini ve mahkemenin aleyhimize bitirilmiş olduğunu söyledi.
Sonradan aldığımız duyumlarda Dinç Bilgin suçu patron olarak
kabullenip, parayı ödeme sözü vermiş. O zamanlar generaller medya
patronları ile böyle içli dışlıydılar.
Onun içinde 28 şubat oldu..
Paşalar holding enkazlarınadn toplandılar.
Zaten kısa bir süre sonra eşim ve benim aile boyunda işimize son verildi.
Dinç Bilgin daha önce arkadaşlığa pek de benzemeyen bir çevre içinde
olduğundan kaçtı.
Zaten de insanların gözüne bakamayan biri.
Ertuğrul Özkök bu paşaları severdi. 28 şubat bitmesin diye gazetesinde
ayin yaptı,
1000 yıl sürsün istedi.
Medyasını bu işe bütünü ile soktu.
Patronunu büyük bunalımlara yavaş yavaş yaklaştırdı. Ama o dönemde
bulunmaz biriydi. Yakın meslekdaşı Zafer Mutlu idi. O bu senaryoların en
içten kurgucusuydu.
Sağda solda, Çilleri hemen hapse atacaklarını söylüyordu. Hem de en
hırçın sözlerle.
Kimbilir nerelerden haber alıyordu? Belki de Erkaya paşadan alıyordu.
Erkaya paşa öldü.
Ama kokusu henuz tam çıkmadı.
Zaten de 28 şubat tam çözülmedi.
Ben hala o üçlü iktidarın bu işteki paslaşmalarının belgelerini
bekliyorum. Aydın Doğan da bu dönemin medya babasıydı.
Bunu kendi itiraf etti. Medyası ile 28 şubat’ta laikleri koruduğunu ve
vatana büyük hizmetleri bulunduğunu söyledi.
Laikçi gurupları gazetelerinde tutabilerek iş yürüdü.
Başbakanın hapse düşürüldüğü sıralarda etmediklerini koymadılar.
Halk bu medyayı tutmadı.
Onlara rağmen kendi adayını iktidara taşıdı.
Halkın oyları ülkeye nefes aldırdı.
Halkın paşaları da bugün itibar kaybederek yaşamlarını sürdürüyorlar.
Bizler ise çektiğimiz sıkıntılarla kaldık.Şimdi biraz onlar
sıkılıyorlar. Halkı karşılarına almanın ne olduğunu gördüler. Paşaları
yanlarına almak kolaymış. Ama bunun bedeli halkı  karşısına almak
olunca ağır oldu vesselam.